Helena Wouters

Mutanãsiban
Sinds 1991 ben ik werkzaam in het laboratorium van het Koninklijk Instituut voor het
Kunstpatrimonium (KIK-IRPA) te Brussel waar ik materiaal-technisch onderzoek uitvoer
van het historisch (monumentaal) glas- en metaalkunst oeuvre en dit in hoofdzaak
gericht op archeologische-, en kunsthistorische issues en voor restauratiedoeleinden.
Via de glaskunst opleiding aan het IKA Mechelen exploreerde ik verder mijn
fascinatie naar een mogelijke wisselwerking van wetenschap en kunst. Hierdoor werd
de opportuniteit gecreëerd om te experimenteren met het glas als artistiek medium,
gevoed met een wetenschappelijke dimensie. Zo stelde ik me de volgende kritische
vraag: Hoe kan ik glas als amorf materiaal op een dusdanige manier in symbiose
samenbrengen met metaal, dat een eigen metaalrooster heeft, zodanig dat het één
het ander niet oplost of een destructieve interne spanning opwekt.
Het resultaat van deze zoektocht wordt in het afstudeerproject gepresenteerd. De
ontwikkelde creaties van de ‘Glas-metaal harmoniën’ zijn in eerste instantie
uitgewerkt via 20 in de mal geblazen vazen, verdeeld over 4 verschillende vormen.
Elke vorm werd met 5 verschillende tussenliggend metaal uitgewerkt: aluminium, zink,
ijzer, brons en messing. De objecten worden in 2 installaties gepresenteerd: ‘Retabel
van Inzichten’ en ‘Reliekschrijn van Reflecties’.
In de 14de eeuw gebruikte de Arabische auteur Ibn Khaldun de term ‘Mutanãsiban’,
‘in harmonie’, ‘in overeenstemming’ als hij het over schoonheid heeft. Bij de
gepresenteerde installaties manifesteert het geblazen glas zich samen met het
opgenomen metaal als een harmonische schoonheid ... Mutanãsiban ... waaraan ik
de titel van mijn afstudeerproject ontleen.

 
 

+32(0)15 20 14 44

VEEMARKT 39, 2800 MECHELEN

  • Facebook